Szablon glazurniczy w istotny sposób wpływa na szybkość i precyzję pracy przy wykonywaniu otworów po montażu stelaża podtynkowego (potocznie nazywanego „geberitem”). Jego podstawową funkcją jest dokładne i powtarzalne trasowanie otworów, których ręczne rozrysowanie bez odpowiedniego narzędzia jest czasochłonne i obarczone wysokim ryzykiem błędu. Ma to kluczowe znaczenie zwłaszcza w przypadku nowoczesnych realizacji z wykorzystaniem płytek wielkoformatowych, gdzie stelaż często zabudowywany jest jedną płytką o wysokiej wartości materiałowej. Precyzyjne odwzorowanie kilku otworów rozmieszczonych względem siebie w określonych odległościach znacząco ogranicza ryzyko pomyłki, które rośnie wraz z liczbą wycięć, oraz zapewnia zgodność z rozstawami stosowanymi w różnych typach stelaży (18 i 23 cm).

Zastosowanie szablonu to nie tylko kwestia estetyki, lecz także trwałości i bezpieczeństwa okładziny. Narzędzie umożliwia wyznaczanie otworów okrągłych, które są najbardziej odporne na pęknięcia, w przeciwieństwie do wycięć kwadratowych posiadających newralgiczne punkty naprężeń. Otwory na szpilki wykonuje się standardowo otwornicą o średnicy 20 mm, natomiast dla dopływu wody stosuje się średnice 55–60 mm (w tych przypadkach wycinanie kwadratów jest rozwiązaniem błędnym). Szablon wyposażony jest również w otwory pod baterie natynkowe o standardowym rozstawie, wycięcia do precyzyjnego wyznaczania osi i poziomów gniazdek elektrycznych oraz linijkę, która ułatwia bieżące pomiary. Dodatkowym atutem jest jego prostokątny, „winklowy” kształt, niezwykle przydatny przy kontroli kątów prostych w łazienkach, np. podczas montażu brodzików. W efekcie szablon glazurniczy zapewnia oszczędność czasu, wysoką dokładność i znacząco redukuje ryzyko uszkodzenia płytek.